Osnovna škola „Sveti Sava“ Kakmuž
Školska zgrada u Kakmužu je građena 1924. i 1925. godine sredstvima koja je sakupio narod ovog mjesta i uz pomoć opštine. Škola je otpočela sa radom u oktobru 1925.godine.
Školskom području su pripadala sela: Kakmuž, Sočkovac, Lohinja i Petrovo Selo-Brđani, jer drugih škola u blizini nije bilo osim u Porječini i Boljaniću.
Za prvog učitelja postavljena je, u školskoj 1925/26. godini, učiteljica Justina Lastić. Iduće školske 1926/27. godine, početkom septembra došao je da radi u drugom odjeljenju i vodi upravu škole Obrad Petrović koji je do tada službovao u Porječini.
Škola je imala sve prostorije osim bunara koji je sagrađen 1929. godine pomoću Higijenskog zavoda u Tuzli i opštine Petrovo Selo. Prvi predsjednik Školskog odbora bio je Ignjat Milićević, a poslije njega 1926. godine izabran je Miloš Tomić. Prvi učenik kakmuške škole bio je Cvijetin Tomić. Prvi poslužitelj škole bila je Stoja Petković, a kada je ona umrla postavljena je Marija Mišić.
U septembru 1928. godine iz škole je premještena Justina Lastić, a na njeno mjesto je došla učiteljica Bjelan Kazimira koja je ostala u Kakmužu zajedno sa Obradom sve do 1937. godine. Te godine Kazimira je premještena u Doboj a Obrad u Tuzlu. Kazimiru je zamijenila učiteljica Ksenija Šoškić, a Obrada, Radivoje Božić.
Kada je 1928. godine napravljena škola u Bosanskom Petrovom Selu tada su Brđani „otpali“ od školskog područja Kakmuž a Sočkovac je „otpao“ negdje 1930. godine kada je napravljena škola u Sočkovcu.
Snažan zamah u radu , škola dobiva od 1937. do 1940. godine dolaskom učitelja Radivoja Božića, koga se mnogi Kakmužani i danas sjećaju. Uređuje se prostor oko škole, organizuju sportska takmičenja i kulturno zabavne priredbe. Sa njim je radila Spasenija Vujasinović supruga Todora Vujasinovića. Organizuju se svetosavska slavlja.
Učitelj Radivoje Božić, pamti se kao dobar predavač ,a strog i principijelan. Iz ove škole odlazi 1940. godine u vojsku te je nakon toga odveden u ratno zarobljeništvo odakle je pobjegao 1945. godine.
U periodu između 1937. do 1941. godine u Kakmužu su službovale učiteljice Spasenija Vujasinović i učiteljica Ruža.One su došle umjesto Radivoja i Ksenije.
Sa završetkom školske 1940/41. godine završen je i rad u ovoj školi za sve vrijeme rata. Škola nije radila, te o školskoj zgradi niko nije vodio brigu.
U školsku 1945/46. godinu upisuje se 106 učenika od prvog do četvrtog razreda.
Poseban pečat u radu škole dao je učitelj Srbislav Jovanović, koji je ostao do 1954. godine.
Kreću analfabetski tečajevi koji su organizovani pod okriljem škole jer je bio ogroman broj nepismenih. Broj učenika se povećavao da bi 1955/56. godine bilo 155 učenika od kojih na godinu pade 17. Iste godine iz škole odoše Srbislav i žena mu Ruža. Pri polasku Srbislav reče: “Dođoh kao dječak a odlazim sa porodicom“.
Na njihovo mjesto dolaze Nedeljko i Desa Lazarević koji su tada radili u Sokolu.
Od 1959. godine počinju raditi Savo i Sara Garić kada se prvi put upisuje peti razred. Dolaskom Privislava Janića sljedeće godine krenuo je sa radom šesti razred. Pošto je škola imala malo prostora, 1962. godine dolazi do dogradnje škole i izgradnje dva stana za nastavno osoblje. Građevinske radove je izvodio majstor Miloš Maksimović.
Škola je napredovala u svakom pogledu, broj učenika se povećavao, počele su izlaziti i prve generacije svršenih osnovaca. Bila je centar zbivanja u selu i zaposleni u školi bili su nosioci mjesnih akcija.
Školske 1967/68. godine, školu pohađaju 382 učenika. Učenici su predstavljali izvođače radova na pošumljavanju Prisoja, kada je došlo do velikog šumskog požara zbog nepažnje nastavnika matematike Petra Ripkina.
Nastavno osoblje 1969. godine odlazi na ekskurziju u Bugarsku i Tursku, a iste godine obezbijeđena je lokacija za izgradnju nove škole na zemljištu koje je do tada pripadalo braći Radmilu, Obradu i Vukašinu Đuriću. Škola se nalazila u sastavu OŠ “Veselin Masleša“ iz Bosanskog Petrova Sela, sa rukovodiocem područnog odjeljenja Nedeljkom Lazarevićem. Do odvajanja škole u samostalnu dolazi decembra 1970. godine na čelu sa direktorom Neđom.
U Štokholmu 7.4.1971.godine, ustaše ubiše ambasadora Vladimira Rolovića, nakon čega je škola u Kakmužu dobila njegovo ime.
Zbog dotrajalosti stare škole i povećanog broja od 404 učenika, 18.06.1972. godine počinje izgradnja nove, savremene škole. Naročit doprinos u aktivnostima izgradnje dali su direktor Nedeljko Lazarević i sekretar škole Miloš Tomić. Radove je izvodilo GP “Gradina“ Tuzla, a 11.11.1973. godine Brana Rolović, supruga Vladimira Rolovića, svečano je dala na korišćenje novoizgrađeni objekat.
Učenici u novom objektu postižu odlične rezultate u nastavnim i vannastavnim aktivnostima, da bi škola 7. aprila 1975. godine dobila Sedmoaprilsku plaketu kao najviše priznanje. Naredne godine za direktora škole dolazi Radoš Šućur. Školi se priključuju područna odjeljenja iz Sočkovca i Donje Lohinje.
Broj učenika je počeo opadati da bi se 1.1.1980. godine Osnovnoj školi “Vladimir Rolović“ Kakmuž pripojila škola iz Bosanskog Petrova Sela, a područna škola iz Sočkovca pripojila se OŠ “Mitar Trifunović Učo“ u Gračanici. Škola broji 892 učenika, bilježe se odlični rezultati kako u nastavnim tako i vannastavnim aktivnostima. Delegacija u sastavu Radoš Šućur, Stojan Beksedić i učenica Zora Dragić, 11. maja 1981. godine u Gradačcu prima nagradu “Hasan Kikić“.Kreće se sa kabinetskom nastavom, a ulogu direktora preuzima Savo Garić koji 20.8.1985. godine umire. Na njegovo mjesto dolazi Mladen Cekić. Školu su činile centralna škola u Kakmužu i područne škole iz Bosanskog Petrova Sela, Porječine, Donje i Gornje Lohinje.
Nastavlja se redovno druženje sa bratskim školama iz Šula i Beograda, osvajaju se mnogobrojna priznanja na raznim nivoima takmičenja, uvodi se 1990.godine u pete razrede engleski jezik. Iste godine škola iz Petrova se izdvaja u samostalnu pod nazivom “Veselin Masleša“.
Dolazi ratna 1992. godina, kada se prekida izvođenje nastave. Škola mijenja naziv u OŠ “Sveti Sava“ prvog juna 1992. godine a na mjesto direktora izabran je Slavko Milićević, nastavnik istorije i geografije.
Za školsku slavu 27.1.1994. godine, škola je krštena, a za kuma izabran Cvijetin Stanojević.
Početkom septembra 1994.godine dočekuje se 115 izbjeglih učenika iz Vozuće koje su, kako radnici škole tako i Kakmužani, dočekali kao svoju djecu. Iste godine dvadeset prvog decembra uz pomoć prijatelja iz Grčke, 21 učenik putuje u Atinu i Solun. Tu su proveli nezaboravne dane, putujući i sklapajući nova prijateljstva.
Niko nije sanjao da će početak školske 1995/96. godine biti tako surov. Dolazi do muslimanske ofanzive na prostor Ozrena i nastava se prekida 12.9.1995.godine, da bi se nastavila 24.10.1995. godine kada su položaji jedinica Vojske Republike Srpske bili stabilni.
Dejtonski mir donosi novo poglavlje u radu škole. Trebalo je opremati učionice, obnavljati opremu, sanirati oštećenja jer se sa nastavom krenulo u školski objekat.
Novembra 1996. godine međunarodna humanitarna organizacija “Childrens-aid-direct“ sanira oštećenja na krovu , a u međuvremenu učenici počinju osvajati odlična mjesta na takmičenjima. Jelena Nikolić zauzima prvo mjesto iz matematike na dobojskoj regiji, a odbojkaši i odbojkašice zauzimaju drugo mjesto.
Osnovna škola „Sveti Sava“ Kakmuž, PO Karanovac
U školskoj 1998/99. godini područna škola iz Karanovca pripada školi u Kakmužu a do tada se nalazila u okviru OŠ “Petar Petrović – Njegoš“ iz Boljanića. Karanovačka škola je posredstvom danske vlade renovirana i data u upotrebu 22.10.1999.godine. Do završetka renoviranja nastava se izvodila u zgradi Doma kulture.
Dužnost direktora od školske 1998/99 godine obavljao je Radenko Mitrović iz Kakmuža, nastavnik razredne nastave.Vršene su neke manje adaptacije u 2000. godini na fiskulturnoj sali i mijenjani patosi u nekim učionicama.Postavljen je i uređen etno – kutak u holu škole sa mnogobrojnim eksponatima ozrenskog kraja.
Prvi računari su stigli u školu 23.10.2000. godine od Danskog bataljona SFOR-a.Učenici postižu dobre rezultate na takmičenjima iz fizike i srpskog jezika na regionalnom takmičenju.
Godine 2001. održano je takmičenje pod nazivom „Djeca pjevaju hitove – 2001.“ odakle se veliki broj učenika plasirao na regionalno i republičko takmičenje.
Iste godine odbojkaši i fudbaleri škole zauzeli su dobra mjesta na regionalnom takmičenju.
Od školske 2002/03 godine dužnost direktora obavlja Zoran Vasić, bivši učenik ove škole.Tek u ljeto 2002. godine pristupa se detaljnoj adaptaciji i krečenju školskih objekata, a te iste godine nabavljen je i novi školski namještaj za centralnu školu u Kakmužu.
Namještaj je zamijenjen nakon 30 godina rada škole dok je istovremeno Ministarstvo prosvjete i kulture odobrilo i 5 novih računara za kabinet informatike pošto je uslijedilo uvođenje novog predmeta u više razrede pod nazivom Osnovi informatike.Kasnije je nabavljeno još 15 računara vlastitim sredstvima ili kroz projekte pa škola spada među rijetke koje imaju računare i u područnim školama.Detaljno uređenje učioničkog i ostalog prostora u centralnoj školi i područnom odjeljenju Sočkovac su izvršili vrijedni radnici škole.
Školski objekat u područnom odjeljenju Karanovac je bio najbolje uređen tako da u ljetnjem periodu 2002. godine nije ništa rađeno osim manjih popravki. Detaljnije uređenje školskih dvorišta je počelo u jesen 2002. organizovanjem ekoloških akcija i održava se sve bolje iz godine u godinu.
Potpuno novi izgled škola u Kakmužu dobija u ljeto 2003. godine kada se vrši generalno renoviranje obuhvatajući tri vrste radova i to: građevinsko- zanatski, limarski i sanitarni dio radova.Sredstva je odobrilo Ministarstvo prosvjete i kulture Republike Srpske na čelu sa ministrom Gojkom Savanovićem koji je po završetku svih radova posjetio školu u Kakmužu. I ta posjeta je bila školi od koristi pošto je ministar odobrio dva seta namjenskog namještaja za dvije igraonice u Sočkovcu i Karanovcu, koji je ubrzo isporučen školi. Maksimalan doprinos u posredovanju sa ministarstvom dao je tadašnji načelnik opštine Petrovo Dušan Milotić.
Po završetku svih radova svaka prostorija dobija svoju namjenu kako je projektom predviđeno, a održavanje higijene , posebno mokrih čvorova, je na zavidnom nivou.
Nakon dugogodišnjeg „ćutanja“ ponovo je osposobljena razglasna stanica u školi, koja sada funkcioniše preko računara u istoj.
U toku 2004. godine vrše se radovi na ogradi oko škole u Kakmužu (obnavlja temelj, farba), uređuju parkovi za manju djecu u Sočkovcu i Kakmužu sa toboganima i ostalim spravama, vrši se generalno krečenje u Karanovcu i uređenje enterijera itd.
Osnovna škola „Sveti Sava“ Kakmuž, PO Sočkovac
U jesen 2004. godine u područnom odjeljenju Sočkovac vrši se generalno renoviranje sistema centralnog grijanja. Uz pomoć NVO „World Vision“ iz Tuzle zajedno sa roditeljima iz Sočkovca na čelu sa Milicom Tešić, završena je nabavka radijatora koji su nedostajali, postakljeni su svi prozori duplim staklima, a nabavka nove peći za centralno grijanje, pumpe i ostalog, završena je sredstvima škole.
Uz pomoć iste organizacije u saradnji sa roditeljima na čelu sa Vukadinom Blagojevićem, u Karanovcu se vrši nabavka novih i neophodnih sredstava za školu (televizor, videorekorder, muzička linija, usisivač, etison ) i nasipa prilaz školi.
Iste godine u Sočkovcu tapacirane su sve stolice prije svega zbog prevencije od prehlade učenika za vrijeme izvođenja nastave u zimskom periodu, ali i zbog estetike.
U 2005. godini školska dvorišta dobijaju novi izgled sa mnogo cvijeća koje je proizvedeno vlastitim znanjem, radnom snagom i sredstvima.
Iste godine na sportskom poligonu u Kakmužu urađena je rasvjeta što je prvi osvijetljen sportski poligon na opštini.
Poklonom od Gospave Šešlak škola dobija neophodnu opremu za videonadzor što je rijetkost u osnovnim školama Republike Srpske( da se interna kontrola vrši na ovakav savremen način).
Školske 2006/2007. godine po prvi put u područnom odjeljenju Karanovac uvodi se predmetna nastava organizovanjem nastave u 6. razredu. Značajnu podršku ovoj organizaciji daje načelnik opštine Petrovo dr Zoran Blagojević i roditelji PO Karanovac.
Opštinu Petrovo i školu posjetio je ministar prosvjete i kulture Republike Srpske Anton Kasipović.
U ovoj školskoj godini ostvaruje se saradnja sa KUD „Batajnica“, učenici odlaze na dječiji festival u Sarajevo, a folklorna sekcija postiže zapažene rezultate na afirmaciji djece i omladine u korištenju slobodnog vremena mladih, ali i opšteg razvoja kulture na opštini.
Školske 2007/2008. godine odlaskom 7 učenika sa nastavnicom Dušankom Mijić i direktorom Zoranom Vasićem u Italiju u posjetu školi „D. Valeri“ u mjestu Vila del Konte, provincija Padova, otvaraju se putevi međunarodne kulturne saradnje uz punu podršku Ministarstva prosvjete i kulture Republike Srpske.
Ova posjeta je uzvraćena u proljeće, 2009. godine dolaskom učenika, nastavnika i roditelja iz Italije u Kakmuž.
Organizacija i sistemsko funkcionisanje škole je na visokom nivou gdje svaki radnik savjesno obavlja svoj posao u okviru 40- časovne radne nedjelje i u skladu sa diplomom koju posjeduje. Primjena zakona i pravilnika iz oblasti osnovnog obrazovanja je samo slijed reforme osnovne škole koja je u skladu sa evropskim standardima.
Uvođenjem informacionog sistema upravljanja, škola funkcioniše besprijekorno u svakom pogledu, gdje su svi podaci o školi, učenicima i radnicima pohranjeni u računaru, a periodično se baza podataka dostavlja Ministarstvu prosvjete i kulture RS.
Svaki nastavnik je osposobljen za rad na računaru i aktivni je korisnik EMIS programa
unoseći osnovne podatke o učenicima i ocjene na kraju polugodišta i školske godine.
Pored obuke za rad na računaru, nastavnici i stručni saradnici se kontinuirano stručno usavršavaju, redovno prisustvuju seminarima i savjetovanjima, međusobno razmjenjuju iskustva i često realizuju predavanja i radionice na roditeljskim sastancima i stručnim organima škole.
U pogledu saradnje sa roditeljima radi se na jačanju veza sa porodicom kroz Savjet roditelja, na roditeljskim i individualnim sastancima. Između ostalog, Dan porodice 15. maja obilježava se kroz predavanja za učenike i roditelje u saradnji sa ljekarima opšte bolnice „Sveti apostol Luka“ u Doboju.Posebnu zahvalnost zaslužuju dr Vjekoslav Kovačević, dr Marin Kvaternik i dr Milena
Razmjena podataka sa Ministarstvom prosvjete odvija se isključivo internetom.
U školskoj 2009/2010. godini organizovana je veća akcija sa roditeljima na planu uvođenja interneta sa ciljem komunikacije škole sa roditeljima elektronskim putem. Iste godine škola pored centralnog objekta u Kakmužu uvodi internet i u PO Karanovac i PO Sočkovac. Na ovaj način su ispunjene pretpostavke da se razmjena podataka i svaki vid komunikacije sa radnicima ostvaruje elektronskim putem.
Osnovni cilj rada škole je ostvariti što veći kvalitet nastave, ali za ostvarenje istog potreban je nastavni kadar.
U školskoj 2010/2011. godini u školi je zaposleno 40 radnika od čega 20 radnika sa visokom stručnom spremom.
Treba istaći i rad školske biblioteke koja je prilično obogaćena odgovarajućim brojem školske i stručne literature, a formirana je sa prelaskom u novu školsku zgradu.
Učenici redovno učestvuju na takmičenjima kako u predmetnom području tako i vannastavnim aktivnostima.
U skladu sa mogućnostima učenici i nastavnici učestvuju na raznim manifestacijama opštinskog nivoa i šire.
Veliko blago škole je činjenica da se njeguje tradicija ozrenskog kraja paralelno sa osavremenjavanjem nastave.
Masovno učešće učenika u folklornoj sekciji sa ozrenskim igrama u izvornim nošnjama izaziva oduševljenje publike na svakom nastupu, a najveće zasluge pripadaju nastavnicima Nikoli Nikoliću, rukovodiocu folklorne sekcije i Slavojki Nikolić, rukovodiocu istorijsko- etnološke sekcije, te nastavnici Dušanki Mijić i Jeleni Jeftić. Aktivnost nastavnika na polju razvoja kulture u Kakmužu je počela davnih godina formirajući Kulturno umjetničko društvo koje i danas aktivno radi prije svega zahvaljujući nastavnicima škole.
Po prvi put u Kakmužu aktivno radi etno grupa sastavljena od nastavnika škole.
U školskoj 2010/2011. godini počinje saradnja škole sa osnovnom školom iz mjesta Lidzbark u Poljskoj sa razmjenom informacija i izradom zajedničkih novina.
Na kraju, sve aktivnosti u školi zabilježe učenici – stvaraoci, članovi novinarsko-literarne sekcije koji svake godine uređuju školski list „Osnovac“ koji ima dugogodišnju tradiciju i čiji se početak uređivanja veže za početak rada nastavnice Dušanke ,mentora sekcije, u ovoj školi.